Το Video της Ημέρας
Νησιά για ερωτευμένους !!

Οικονομικά Εργαλεία
Τοπικός Τύπος
Ημερήσιος Τύπος
Aκολουθήστε μας στο Facebook
Ο Καιρός
Εφήμερα…

Ο πολυχώρος "’ξιον εστί"

17.06.2013

 

   ΄Εστω κι αν κινδυνεύσω να κατηγορηθώ, σε μια εποχή καχυποψίας και φθόνου, θα αποπειραθώ την ανάδειξη του πολυχώρου εκπαίδευσης και πολιτισμού "΄Αξιον εστί" στην ’λλη Μεριά.

 

   Αντλώ την αφορμή από μια υπέροχη συναυλία της "Εστουδιαντίνα" του Ανδρέα Κατσιγιάννη, το βράδυ της Παρασκευής, στο αρχιτεκτονικό κομψοτέχνημα του αμφιθέατρου, στο ίδιο λευκοπέτρινο συγκρότημα.

 

   Αυτή τη βραδιά η ορχήστρα χάρισε στο κατάμεστο από κόσμο αμφιθέατρο, ένα σύνολο από μελωδίες, πολλές ξέχωρες από το γνωστό ρεπερτόριο του Κατσιγιάννη.

 

   Ισότιμη   αξία είχε και το αντίτιμο της ελεύθερης εισόδου. Κάθε οικογένεια ακροατών και θεατών, κουβαλούσε την προαιρετική προσφορά τροφίμων για το Κοινωνικό Παντοπωλείο του Δήμου.

 

   Στην αξία αυτή φάνηκε απλόχερα αλληλέγγυη η ιδιοκτήτρια του πολυχώρου Γλυκερία Τζουμάκη, που προανήγγειλε πολλές ακόμη παρόμοιες καλλιτεχνικές ανθρωπιστικές εκδηλώσεις στο πανευρωπαϊκά ίσως πρότυπο Παιδείας και Πολιτισμού.

 

   Πρόκειται για ένα συγκρότημα πέτρινο με τις ιδιαιτερότητές του ως προς την προηγμένη αρχιτεκτονική που σχεδίασε και υλοποιεί ακόμη ο γνωστός και διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας αρχιτέκτων πολεοδόμος Δημ.Φιλιππιτζής.

 

  Αγναντεύοντας πάντως τον Παγασητικό, το Βόλο, τα πέρατα του Πηλίου και της Εύβοιας, η ματιά μου, έπεσε και σε ένα γειτονικό, μέσα στο χωριό της ΄Αλλης Μεριάς, νέο διδακτήριο. Αυτό που πρόκειται να εγκαινιάσει μαθαίνω ο δήμαρχος Βόλου Πάνος Σκοτινιώτης.

 

   Η δημοσιογραφική περιέργεια με οδήγησε στην αναζήτηση ορισμένων πληροφοριών. Και κατέληξα στο ίδιο συμπέρασμα. Ότι κάθε τι που κατασκευάζεται με δημόσιο χρήμα και δημόσια επίβλεψη, απέχει χαοτικά από μια ιδιωτική πρωτοβουλία.

 

    Είναι απόμακρο και σε ιδιαίτερα υψηλή δαπάνη και αναχρονιστικής τεχνολογίας για σύγχρονη εκπαίδευση.

 

     Θα αποφύγω να αποκαλύψω εδώ ποσά και εμβαδά, ακριβώς για να μη σκανδαλίσω και αναγνώστες στο βαθμό που έχω και προσωπικά εκπλαγεί.

 

     Οι συγκρίσεις, όμως, είναι δυνατό να προκαλέσουν μια δημιουργική άμιλλα. Κυρίως να τηρήσουν ό,τι και ο αείμνηστος Ελληνοϊσπανός αρχιτέκτονας  Σαπόρτα. Όταν αναλάμβανε να κατασκευάσει φυλακές, ή πυροσβεστικό σταθμό ή και διδακτήριο, το "βίωνε".

 

      Υποδυόταν τον έγκλειστο κατάδικο, τον πυροσβέστη, τον εκπαιδευτικό, τον φοιτητή αντίστοιχα. Στην Ελλάδα, αποκλειστικά ασχολούνται τεχνικοί του Δημοσίου, και αποκλείονται όσοι θα ζήσουν, θα υπηρετήσουν, θα λειτουργήσουν μέσα σε ένα κτίριο.

 

     Διδακτήρια ανεγείρονται ερήμην της άποψης του δασκάλου και του μαθητή. Νοσοκομεία κατασκευάζονται χωρίς την άποψη των γιατρών και των ασθενών.

 

    ΄Ισως και κοιμητήρια, ερήμην των νεκρών. Είναι η μόνη δικαιολογημένη απουσία των "ενδιαφερομένων" που εγκαταλείπουν την ματαιότητα των εγκοσμίων…

 

                                                                                     Περαστικός

                                                                            dbatsios@otenet.gr